Biografia

Rihanna, a dokładnie Robyn Rihanna Fenty, urodziła się 20 lutego 1988 r. na Barbados, niewielkiej wyspie znajdujących się na skraju Morza Karaibskiego i Oceanu Atlantyckiego. Tam też spotkał ją Evan Rogers, amerykański producent, który przybył tam na wakacje razem żoną. Szybko zauważył talent młodej barbadoski i sprowadził ją do Stanów. W wieku 16 lat Rihanna podpisała kontrakt muzyczny z wytwórnią Def Jam i wydała swój pierwszy album, który sprzedał się w nakładzie ponad 2 milionów płyt na całym świecie.
Do dnia dzisiejszego wydała już sześć płyt, a aż 11 jej singli stało się hitami numer 1 na najważniejszej liście przebojów Billboard.

1988 – 2005

Rihanna urodziła się w miejscowości St. Michael Prish. Jest najstarszą z trójki dzieci Moniki (Braithwaite) i Ronalda Fentych. Jej matka ma korzenie afro-gujańskie natomiast ojciec barbadowsko-irlandzkie. Rihanna ma także dwóch braci, Rorreya i najmłodszego Rajada. Ma także dwie siostry przyrodnie i przyrodniego brata z innych związków ojca urodzonych zanim Ronald związał się z Monicą.

Jej dzieciństwo było trudne. Ojciec walczył z uzależnieniem od narkotyków i alkoholu, a matka ledwo utrzymywała rodzinę. Ich małżeństwo rozpadło się, gdy Robyn miała 14 lat. Po kilku latach jej tacie udało się

pokonać nałóg i są w dobrych relacjach.

Już jako mała dziewczynka, Rihanna wykazywała wielkie zainteresowanie muzyką. W szkole utworzyła girlband razem z dwoma koleżankami. W szkole należała także do kadetów (wojskowy program dla nastolatków) razem z inną znaną piosenkarką Shontelle. Mimo, że początkowo planowała dalszą edukację po liceum, postanowiła, że skupi się na karierze muzycznej.

Rihanna została odkryta na jej rodzimej wyspie przez amerykańskiego producenta Evana Rogersa. Została ona mu przedstawiona przez wspólnych przyjaciół Rihanny i jego żony w czasie, gdy para była na wakacjach na Barbadosie. Po pierwszym spotkaniu RiRi i Evana, poprosił on ją o kolejne. Tym razem zaśpiewała mu swoją wersję “Emotions” (Destiny’s Child) oraz “Hero” (Mariah Carey). Rogers był pod takim wrażeniem, że natychmiast zaproponował Rihannie wyjazd z nim do Stanów Zjednoczonych. Rihanna przyjechała do USA razem ze swoją matką i w tym czasie nagrała swoje pierwsze demo. Trwało to niemal rok, gdyż Rihanna mogła nagrywać tylko podczas wakacji szkolnych. W wieku 16 lat dołączyła ona do firmy nagraniowej Evana Rogersa i Carla Sturkena – Syndicated Rhythm Productions (SRP Records). Pod koniec 2004 roku jej demo zostało wysłane do różnych wytwórni płytowych. Najszybciej odpowiedział sławny raper Jay-Z, który dopiero co został wybrany na prezesa wytwórni Def Jam Recordings. Rihanna wzięła udział w przesłuchaniu przed nim oraz słynnym producentem L.A. Reid. Rihanna wspomina to spotkanie mówiąc:

“Bardzo się wtedy denerwowałam… myślałam sobie ‘O Boże, on tu jest, nie moge patrzeć! Nie moge patrzeć!’, pamiętam, że byłam wyjątkowo cicha. Bardzo nieśmiała. Zmarznięta. Ale niesamowicie szczęśliwa. Siedziałam na przeciwko Jay-Z… TEGO Jay-Zee. Byłam w ósmym niebie!”

W czasie przesłuchania, Rihanna zaśpiewała piosenkę Whitney Houston “Fot the Love of You”, a także jej piosenkę “Pon de Replay” i “The Last Time”, które zamieściła na swoim nagraniu demo. Obydwie piosenki zostały wyprodukowane przez Rogersa oraz Sturkena i ostatecznie znalazły się na pierwszym albumie artystki “Music of the sun”. Początkowo Jay-Z nie był przekonany do śpiewu Rihanny, stwierdzając, że “Pon de replay” to za duży singiel jak dla niej. Widział w niej jednak niesamowity potencjał i głód sukcesu. Ostatecznie spotkanie zakończyło się podpisaniem pierwszego kontraktu w życiu Rihanny, gwarantującego jej nagranie sześciu albumów w wytwórni Def Jam Recordings. Tym samym, Rihanna anulowała ustalone wizyty z innymi wytwórniami płytowymi i przeprowadziła się z Barbadosu do Nowego Jorku, gdzie zamieszkała z Evanem i jego żoną.

2005-2006: Era “Music of The Sun”

Po dołączeniu do Def Jam, Rihanna spędziła trzy miesiące na tworzeniu piosenek na swój pierwszy album. W tym czasie nagrała także swój pierwszy duet “The One” z raperem Memphis Bleek, który znalazł się na jego albumie “534″.
Swój pierwszy singiel “Pon de Replay” wydała 22 sierpnia 2005 r. Utwór dotarł na drugie miejsce Billboard Hot 100 i brytyjskiej listy przebojów. Stał się międzynarodowym hitem dostając się do pierwszej dziesiątki w aż 15 krajach. Otworzyło to Rihannie drzwi do kariery. Album “Music of The Sun” został wydany w sierpniu w Stanach Zjednoczonych i sprzedał się w nakładzie 69,000 kopii w pierwszym tygodniu dając Rihannie #10 na liście Billboard 200. Album sprzedał się w nakładzie 2 milionów kopii na całym świeci i zdobył status Złotej Płyty od RIAA (zrzeszenie amerykańskich wydawców muzyki) za wydanie 500,000 kopii w samych Stanach.

Początkowo jej muzyka została zakwalifikowana do muzyki reggae ze względu na karaibskie korzenie artystki. Dostał on również mieszane opinie ze strony krytyków. Magazyn Rolling Stone przyznał mu zaledwie 2.5 punktów na 5 określając go zbyt pospolitym i w jednakowej tonacji. Drugi singiel “If It’s Lovin’ that You Want” został słabiej odebrany przez słuchaczy i dotarł zaledwi do miejsca 36-ego w USA i 11-ego w Wielkiej Brytanii. Został on jednak lepiej odebrany w Australii, Irlandii i Nowej Zelandii, gdzie trafił do pierwszej dziesiątki.

Miesiąc po wydaniu debiutanckiego albumu, Rihanna rozpoczęła pracę nad kolejnym krązkiem. W między czasie dołączyła ona do trasy koncertowej Gwen Stefani, gdzie była występowała dla rozgrzania publiczności.

2006-2007: Era “A Girl Like Me”

Album “A Girl Like Me” został wydany w kwietniu 2006 r., niecałe osiem miesięcy po “Music of The Sun”. Album zadebiutował na miejscu 5-tym Billboard 200, sprzedając 115,000 egzemplarzy w pierwszym tygodniu. Szybko uzyskał status Platynowej Płyty. Krytycy jednak dalej byli nie pocieszeni, określając go jako “nieznacznie lepszy niż poprzednik”.
Pierwszy singiel “SOS” stał się pierwszym numerem jeden dla Rihanny na prestiżowej Billboard Hot 100. Drugi singiel “Unfaithful” stał się wielkim międzynarodowym hitem. Dotarł do pierwszej dziesiątki w 18 krajach, m.in. w Stanach, gdzie znalazł się na szóstym miejscu. Natomiast trzeci singiel “We Ride” nie znalazł takiego zainteresowania jak dotychczasowe wydane utwory, gdyż nawet nie znalazł się na liście Billboardu. Inaczej było z czwartym singlem w duecie z Seanem Paul. “Break It Off” dotarło na miejsce dziewiąte na Billboardzie. Po takim sukcesie, Rihanna wyruszyła w swoją pierwszą trasę koncertową, gdzie występowała jako główny wykonawca – “Rihanna: Live In Concert Tour”. Następnie dołączyła do Pussycat Dolls podczas trasy “Rock Tha Block Tour” od listopada 2006 do lutego 2007 w Wielkiej Brytanii. Pojawiła się także po raz pierwszy w filmie, który od razu został wydany na DVD. W “Bring It On: All or Nothing” zagrała samą siebie.

2007-2008: Era “Good Girl Gone Bad”

Przy swoim trzecim albumie “Good Girl Gone Bad” Rihanna postanowiła mieć większy wpływ na własną karierę. Z pomocą producentów takich jak Timbaland, will.i.am i Sean Garrett zupełnie zmieniła styl swojej muzyki. Zmieniła także swój image, ze słodkiej karaibskiej nastolatki w bardziej buntowniczy. Wtedy też obcieła swoje długie włosy i przefarbowała je na czarno (Rihanna ma naturalnie brązowe włosy). Był to zaskakujący krok, gdyż w tym czasie większość piosenkarek miała “obowiązkowo” długie, seksowne włosy. Jej zmiana wizerunku wprowadziła istną rewolucję w kreowaniu wizerunku gwiazd. Każdy chciał mieć fryzurę “na Rihannę”.
Album natychmiastowo podbił międzynarodowe listy przebojów stając się numeber jeden m.in. w Wielkiej Brytanii, Brazylii, Irlandii. w Polsce dotarł na miejsce trzecie. Album zyskał uznanie krytyków.

Na krążku znalazły się aż cztery utwory, które znalazły się w pierwszej trójce listy Billboardu. Największym hitem stał się kawałek “Umbrella”, który praktycznie opanował cały świat. Dotarł on na pierwsze miejsce w dwunastu krajach.Wielki sukces odniósł w Wielkiej Brytanii, gdzie utrzymywał się na tej pozycji przez 10 tygodni, ostatni taki sukces odnotowano tam w 1994 r. “Umbrella” została okrzyknięta najdłużej utrzymującym się na szczycie kawałkiem ostatniej dekady. Rolling Stone przyznał jej miejsce #3 na swojej liście najlepszych piosenek 2007 roku. Sam singiel sprzedał się w ilości 6,6 milionów egzemplarzy na całym świeci. Kolejne single, “Shut Up And Drive”, “Hate That Love You” i “Don’t Stop The Music” również odniosły sukces na całym świecie, jednak nie tak wielki jak “Umbrella”.

Krążek “Good Girl Gone Bad” doczekał się re-edycji w czerwcu 2008 roku. Dodano wówczas do niego trzy nowe piosenki – “Take A Bow”, duet z Maroon 5 “If I Ever See Your Face Again” i “Disturbia”. Zarówno “Take A Bow” jak i “Disturbia” stały się numerami jeden w Stanach zwiększając w ówczesnym czasie dorobek Rihanny na tym notowaniu do czterech #1. Już wtedy stwierdzono, że jest to imponujące osiągnięcie jak na taką młodą artystkę. Jednak to był dopiero początek. Po raz kolejny zdobyła koronę tej listy razem z raperem T.I. duetem “Live Your Life”.

Lata 2007-2008 przyniosły Riahnnie wiele nagród. Najważniejszą jednak przyniósł jej utwór “Umbrella”. Za jego wykonanie z raperem Jay-Z otrzymała swoją pierwszą nagrodę Grammy – najważniejsze wyróżnienie w przemyśle muzycznym.

W 2007 Rihanna po raz pierwszy odwiedziła Polskę występując jako gwiazda wieczoru w Krakowie na “Coke Live Festival”. RiRi pojawiła się na festiwalu z nogą w gipsie. Nie powstrzymało jej to jednak od wykonanie niesamowitego show, prezentując takie przeboje jak “Pon De Replay”, “Don’t Stop the Music”, “Unfaithful” i oczywiście “Umbrella”. Szybko zawitała ponownie do naszego kraju, gdy w marcu 2008 r. wystąpiła już z pełnym show w ramach trasy koncertowej Good Girl Gone Bad. Nagranie z koncertu w Manchesterze zostało wydane na krążku DVD.

2009 – 2010: Era “Rated R”

Kariera Rihanny nabrała tempa. Gwiazda zdobywała statuetki w praktycznie wszystkich rozdaniach nagród, jej utwory nie znikały z list przebojów. Każdy śledził jej krok. Także, gdy związała się z równie popularnym piosenkarzem R&B, Chrisem Brownem. W 2008 roku zostali oni jednocześnie “Najlepszą Piosenkarką Roku” i “Najlepszym Piosenkarzem Roku”. Chris nagrał z nią alternatywną wersję utworu “Umbrella”, a także pomagał przy komponowaniu hitu “Disturbia”.

W wieczór przed rozdaniem nagród Grammy, 8 lutego 2009 r. stało się jednak coś czego nikt się nie spodziewał. Zostało ogłoszone, że pierwszy występ Rihanny na tej gali zostanie odwołany. Wkrótce do prasy przedostały się informację, że Rihanna trafiła do szpitala na skutek pobicia przez jej chłopaka. Chris Brown został aresztowany. W marcu 2005 r. został skazany za pobicie. W sieci pojawiły się także zdjęcia pobitej twarzy artystki. Na kilka miesięcy zniknęła ona ze sceny miesięcy, omijając także wszelkie wystąpienia publiczne.

Po raz pierwszy po tym zdarzeniu, Rihanna pojawiła się w klipie Kanye Westa do piosenki “Paranoid”, a następnie “Run This Town” – kolaboracji Rihanny z Kanye i Jay-Z (utwór przyniósł jej kolejną nagrodę Grammy w 2010). Rihanna zaczęła ponownie zmieniać swój wizerunek na bardziej mroczny.

W listopadzie 2009 r., Rihanna wydała swój czwarty album o nazwie “Rated R”. Nazwa ma nawiązywać do klasyfikacji filmowej R18 to znaczy “tylko dla dorosłych”. Został on nazwany najbardziej dojrzałym, ale i mrocznym w porównaniu do poprzednich albumów. Rolling Stone określił go jako najlepszy album roku. Album zadebiutował na miejscu czwartym na liście Billboard i zyskał status platynowej płyty. Pierwszy singiel “Russian Roulette” spotkał się z dużym sukcesem, ale jednocześnie sporą krytyką ze względu na swój szokujący przekaz. Kolejny singiel “Hard” został wydany wyłącznie w Stanach Zjednoczonych. Kolejny wydany utwór “Rude Boy” stał się najpopularniejszym utworem z “Rated R”. Przez sześć tygodni utrzymywał się na pierwszej pozycji Billboardu. Kolejne single “Rockstar 101″ i “Te Amo” zostały wydane jednocześnie – pierwszy tylko w USA, drugi tylko w Europie. Taki podział spowodował słabe zainteresowanie publiki, mimo, że w czasie wydania albumu określane były za najlepsze utwory z tego krążka. Teledysk do piosenki “Te Amo” został nakręcony w Francji i wzięła w nim udział modelka Leticia Casta. Teledysk został jednak uznany za zbyt wyzywający. Wiosną 2010 wydano zremiksowaną wersję albumu.

W tym samym czasie Rihanna rozpoczęła swoją największą trasę koncertową “Last Girl Of Earth”. Według doniesień, przygotowanie każdego z występów kosztowało 1 milion dolarów. Ostatecznie przyniósł zysk 40 milionów dolarów. Nagrania z koncertów nigdy nie pojawiły się w formacie DVD mimo wyczekiwania fanów.

2010 – 2011: Era “Loud”

Latem 2010 Rihanna wystąpiła gościnnie na albumie Eminema, śpiewając w kawałku “Love The Way You Lie”. Piosenka okazała się wielkim hitem, dorównując “Umbrella”. Był to także już siódmy numer jeden w pięcioletniej karierze piosenkarki. Kawałek stał się najlepiej sprzedającym utworem w karierze Rihanny i zdobył najwięcej certyfikatów. Na całym świecie sprzedał się w ponad 9 milionach egzemplarzy. Pod koniec roku Rihanna nagrała drugą część tej piosenki “Love The Way You Lie Part II”, który znalazł się na piątym albumie artystki.

Kolejną kolaboracją w której wystąpiła był utwór “All of the Lights” Kanye Westa. W 2011 r. zdobył on dwie kolejne nagrody Grammy.

W październiku 2010 r., Rihanna wydała książkę, która zawierała zdjęcia z przygotowań do trasy “Last Girl On Earth”. W tym czasie rozstała się ze swoim wieloletnim menadżerem Marciem Jordanem i jego firmą RebelOne, która do tej pory odpowiadała za zarządzanie karierą piosenkarki. Zostało ogłoszone, że Rihanna dołącza do firmy założonej przez jej mentora Jay-Z “Roc Nation”. Jej nowym manadżerem został Jay Brown, wieloletni współpracownik Jay-Z.

16 listopada 2010 r., Rihanna wydała swój piąty album “Loud”. Tytuł krążka ogłosiła nie gdzie indziej jak na czacie z fanami na naszej angielsko-języcznej stronie RihannaDaily.com. W tym samym czasie kończyła kręcenie scen do jej debiutu na srebnym ekranie – filmie Battleship.
Krążek “Loud” dotarł na trzecie miejsce listy Billboard 200, sprzedając 207,000 kopii w pierwszym tygodniu. Był to najlepszy pierwszy tydzień sprzedażowy w karierze RiRi. Pierwszy singiel “Only Girl (In The World)” zdobył pierwsze miejsce w czternastu krajach w tym także w USA, deklasując przy tym drugi singiel “What’s My Name”, który zajął to miejsce wcześniej. Był to jeden z nielicznych wypadków, gdy singiel tego samego artysty zdeklasował inny jego utwór na szczycie Billboardu. “Only Girl” zdobył także kolejną nagrodę Grammy. Rihanna była niepowstrzymana, gdy trzeci singiel z tego krążka – “S&M” – również zdobył pierwsze miejsce. Jednocześnie Rihanna wydała do niego remiks, gdzie gościnnie wystąpiła Britney Spears. Tym samym “S&M” stał się dziesiątym hitem numer jeden na stałe wpisując ją do historii najlepszych wokalistek wszechczasów. Rihanna jest najmłodszą wokalistką, która odniosła taki sukces (zarówno wśród wokalistek jak i wokalistów). Kolejne single “Man Down”, “California King Bed” i “Cheers (Drink To That) uzyskały międzynarodowe uznanie.

Utwór “California King Bed” miał również promować udział Rihanny w kampanii Nivea, świętującej 100-lecie marki. Pod koniec 2010 roku, Rihanna wydała także swoje pierwsze perfumy “Reb’l Fleur”. Na wiosnę została zaprezentowana druga ich odsłona “Rebelle”.

W czerwcu 2011, tuż po zakończeniu trasy “Last Girl on Earth” w Australii, Rihanna wyruszyła w kolejną trasę koncertową. Tym razem pod nazwą “Loud Tour”, Rihanna wystąpiła najpierw w Stanach Zjednoczonych, a następnie w Europie. W sumie wystąpiła 98 razy i była to najdłuższa trasa koncertowa w jej karierze. W grudniu 2011r. zawitała także po raz kolejny w Polsce, gdzie wystąpiła na wysprzedanej Atlas Arenie w Łodzi. Ostatnie trzy koncerty z tej trasy, które miały miejsce w Londynie (wystąpiła tam w sumie 11 razy) zostało zarejestrowane i wydane na DVD.

W październiku 2011 r. Nicki Minaj opublikowała kolaboracje „Fly”, który znalazł się na albumie raperki „Pink Friday”. Piosenka dotarła do pierwszej dwudziestki zarówno w USA jak i w Wielkiej Brytanii. Do utworu został nakręcony teledysk, w którym wystąpiła także Rihanna.

2011 – 2012: Era “Talk That Talk”

W czasie trwania trasy koncertowej Loud Tour, Rihanna zdradziła, że prowadzi już prace nad swoim kolejnym albumem. Szósta już płyta „Talk That Talk” została wydana w listopadzie 2011 r. Pierwszym singlem był utwór „We Fould Love”, który wyprodukował mało znany komukolwiek wówczas DJ Calvin Harris. Piosenka dotarła na szczyt w ponad dwudziestu pięciu krajach i szybko okazało się, że to już nie „Umbrella” jest największym przebojem piosenkarki. Piosenka znajdowała się na szczycie Billboard Hot 100 przez dziesięć nieprzerwanych tygodni, stając się tym samym najdłużej znajdującym się na szczycie tej listy przebojem w karierze barbadoski. Był to również napopularniejszy przebój roku 2011! Kolejny singiel „You Da One” miał zatem utrudnione zadanie, gdyż cały czas na listach przebojów królowało We Found Love. W Stanach Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii dotarł do pierwszej dwódziestki. Kolejnym singlem miał być tytułowy utwór „Talk That Talk” jednak w związku z narodzinami dziecka Jay-Z (który także pojawia się w utworze), Rihanna nie była w stanie nagrać z nim teledysku. Wideoklip ostatecznie nie powstał.
W dniu swoich urodzin, świat zawrzał, gdy Rihanna i jej… przyjaciel Chris Brown, opublikowali dwa różne duety. Pierwszym utworem była nowa wersja „Birthday Cake”, do której dodany został wers Chrisa. Rihanna natomiast pojawiła się w jego piosence „Turn Up The Music”. Mimo wielu negatywnych komentarzy, piosenki zyskały spore poparcie wśród fanów obydwu artystów. „Birthday Cake” szybko pojawił się na listach przebojów w związku z wieloma prośbami fanów o puszczanie tego utworu w stacjach radiowych.
Jak później zwierzyła się Rihanna w wywiadzie, pod względem muzycznym niewyobrażała sobie zaśpiewać tego utworu z żadnych innym artystą, zatem Chris Brown był według niej najlepszym wyborem.
Kolejnym oficjalnym singlem z płyty została piosenka „Where Have You Been”. Utwór szybko zyskał wielu fanów na całym świecie. W USA dotarł do pierwszej piątki zestawienia Billboard.
Raper A$AP Rocky pojawił się na nowej wersji utworu „Cockiness (Love It)”. Utwór ten został m.in. wykonany podczas gali Video Music Awards.

W listopadzie 2011 r. słynna marka Armani wypuściła linię ubrań sygnowanych imieniem Rihanny. Piosenkarka współtworzyła serię „Armani Jeans” i bieliznę Armani.

Piosenka „We Found Love” została Teledyskiem Roku podczas gali 2012 Video Music Awards. Tym samym, Rihanna stała się pierwszą artystką, która otrzymała tę nagrodę dwukrotnie.

Na początku roku 2012, opublikowane zostały dwie różne kolaboracje z udziałem Rihanny. Pierwsza z nich to „Princess of China” z zespołem Coldplay. Był to pierwszy raz kiedy ten słynny brytyjski zespół zaprosił do współpracy jakiegokolwiek artystę! Piosenka pojawiła się na albumie Mylo Xyloto. Teledysk nawiązywał do azjatyckich filmów o sztukach walki. Rihanna wystąpiła razem z Coldplay podczas Paraolimpiady w Londynie latem 2012 r.
Kolejną kolaboracją był utwór „Take Care” z kanadyjskim raperem Drake. Obydwoje współpracowali już wcześniej m.in. przy piosence „What’s My Name” z albumu „Loud”.
W lutym 2012 r. Rihanna wypuściła drugie perfumy „Rebelle” – tym razem nieco delikatniejszą nutę zapachową mającą odzwierciedlać mniej „zbuntowaną” stronę kobiety.
W tym samym miesiącu Rihanna zdobyła kolejną nagrodę Grammy za kolaborację „All Of The Lights” z Kanye Westem! Była to już 5-ta statuetka na jej koncie. Zaraz po rozdaniu nagród w Los Angeles, Rihanna poleciała do Londynu, gdzie odebrała statuetkę dla Najlepszej Zagranicznej Piosenkarki na BRIT Awards (drugi raz z rzędu).

W maju do kin wszedł jej pierwszy film fabularny „Battleship”, w którym Rihanna wciela się w rolę mata Corę Raikes. Film nawiązuję do słynnej gry planszowej w statki. Wielu krytyków podważyło ideę opierania fabuły filmów na grze planszowej (w tym słynny reżyser James Cameron, który stwierdził, że jest to mało oryginalne). Gra aktorska Rihanny zyskała jednak dużo pozytywnych opinii mimo ogólnych słabych recenzji filmu. Piosenkarka nie mogła jednak liczyć na wyrozumiałość komisji przyznającej Złote Maliny, którzy szybko zdecydowali, że przyznanie słynnej piosenkarce tej nagrody wzbudzi wiele kontrowersji, a co za tym idzie rozgłosu samej „ceremonii”. Rihanna jednak nagrody osobiście nieodebrała. Jej rola została natomiast doceniona przez Teen Choice Awards, gdzie zdobyła nagrodę za najlepszy debiut filmowy.

Rihanna pojawiła się również w filmie dokumentalnym Katy Perry: Part of Me.

W sierpniu 2012 r. w Wielkiej Brytanii wyemitowany został pierwszy reality show wyprodukowany przez Rihannę „Styled To Rock”. Przez dziesięć tygodni uczestnicy programu mieli za zadanie tworzyć stylizację dla różnych gwiazd w tym Kanye Westa, Cheryl Cole czy samej Rihanny. Rihanna pojawiła się w kilku pierwszych odcinkach. Zwycięzką stylizację założyła podczas lipcowego koncertu Wireless w Londynie. Program został uprzednio nagrany i wyemitowany już po koncercie jednak przez cały czas zostało zachowane w tajemnicy, kto wygrał. 19 sierpnia Rihanna pojawiła się w programie Oprah Winfrey „Oprah’s Next Chapter”, gdzie opowiedziała m.in. o dorastaniu na Barbadosie. Odcinek zyskał drugą co do wielkości oglądalność w stacji OWN.

W październiu Billboard zamieścił Rihannę na szczycie swojej listy „Top 100 Pop Songs Artists 1992-2012”, oznaczało to, że Rihanna miała największe przeboje pop w ciągu ostatnich dziesięciu lat! W tym samym miesiącu zostało ogłoszone, że Rihanna jest drugą piosenkarką w historii, której muzyka jest najchętniej kupowana w Wielkiej Brytanii.

W listopadzie wypuściła trzecie perfumy „Nude”.

20012-2013: Era “Unapologetic”

19 listopada 2012 r. został wydany siódmy album Rihanny „Unapologetic”. Ostatnie piosenki na album zostały nagrane w zaledwie kilka dni przed jego premierą. Jest to pierwszy album Rihanny, który trafił na #1 miejsce listy Billboard 200, sprzedając ponad 238,000 kopii w USA.Był to także jej najlepiej sprzedający się w pierwszym tygodniu album (drugi to Loud). Pierwszy singiel „Diamonds” został zaprezentowany we wrześniu 2012 r. i szybko dotarł na pierwsze miejsce w 25 krajach na całym świecie, w tym na Billboard Hot 100. Drugi singiel z albumu „Stay” w duecie z Mikky Ekko, dotarł do pierwszej piątki zestawienia. Singiel utrzymywał się ponad 6 tygodni na #1 w liście iTunes w Polsce! W USA został wypuszczony także singiel „Pour It Up”, który doczekał się remiksu z udziałem raperów Young Jeezy, Rick Ross, Juicy J oraz T.I.
W ramach trasy promocyjnej zwiastującej album, Rihanna wybrała się na „777 Tour”. W ciągu 7 dni odwiedziła 7 krajów (Meksyk, Kanada, Szwecja, Francja, Niemcy, Wielka Brytania, USA), gdzie wykonała 7 koncertów, dzień po dniu. Na potrzeby trasy, wynajęty został samolot Boeing 777 na pokładzie, którego znaleźli się przedstawiciele prasy z różnych zakątków świata (w tym z Polski) oraz grupa największych fanów piosenkarki – w tym także założyciele strony RihannaDaily (czyli MY)!! W Maju 2013 r. pojawi się specjalny film dokumentalny wydany w postaci DVD oraz wyemitowany na antenie kanału FOX.
Rihanna wypuściła swoją kolekcję dla brytyjskiej marki odzieżowej River Island.

W lutym 2013 r. Rihanna zdobyła swoją szóstą nagrodę Grammy w kategorii „Najlepszy Teledysk” za We Found Love. W tym samym miesiący ogłoszone zostały, że albumy Rihanny sprzedały się w nakładzie 3,868,000 w ubiegłym roku w samej Wielkiej Brytanii!
W marcu 2013 r. Rihanna wyruszyła w swoją piątą trasę koncertową – Diamonds World Tour – trasa promowała materiał z nowego albumu „Unapologetic”.
W czerwcu w kinach pojawił się film „This Is The End”, w którym Rihanna zagrała episod jako ona sama.
W październiku 2013 r. Eminem i Rihanna zaprezentowali kolejny wspólny utwór „The Monster”, który pojawił się na jego albumu „The Marshall Mathers LP2”. Po tym, jak utwór dotarł do 1. miejsca na brytyjskiej liście przebojów, Rihanna dołączyła do grona takich gwiazd jak Elvis Presley i The Beatles, którzy w każdym roku przez siedem lat zdobywali #1 na liście przebojów UK Chart. Utwór dotarł także na 1. miejsce Billboard Hot 100 stając się tym samym 13-tym numerem jeden w karierze Rihanny (pokonała rekord Mariah Carey i jest obecnie druga po The Beatles pod względem największej liczby #1).

2014

Pod koniec 2013 roku Rihanna nagrała singiel z Shakirą „Can’t Remember To Forget You”, który pojawił się na nowym albumie Shakiry wydanym pod koniec stycznia 2014 r.
W styczniu pojawiły się pierwsze doniesienia, że Rihanna rozpoczęła prace nad nowym albumem. W lutym 2014 r. wytwórnia filmowa Dreamworks ogłosiła, że Rihanna weźmie udział w nowym filmie animowanym „Home” u boku aktora komediowego Jima Parsona (znanego z serialu „Teoria Wielkiego Podrywu”). Premierze filmu towarzyszyć ma album koncepcyjny, za którego powstanie odpowiadać ma Rihanna.
W maju 2014 r. Rihanna rozstała się z wytwórnią Def Jam i podpisała pełny już kontrakt z firmą zajmującą się do tej pory jej managmentem – Roc Nation.

 

Biografia przygotowana przez ekipę RihannaDaily.pl. Zabrania się jej wykorzystywania bez wiedzy administratorów strony.